czwartek, 20 lutego 2014

Też jestem szalony, całuję dłoń mej pani, całuję dłoń mej żony.


I could use a brake
me need to go
down down down on life.



Ostatnie dni są zimne, szare i ponure. I bynajmniej nie mam na myśli pogody. Jakby wszystkie emocje i uczucia gdzieś wyparowały, ulotniły się z powietrzem. Wyciekły gdzieś między spacerami, rozmowami, cicho i bezszelestnie przez palce. Nie ma ich, są tylko szare schematy codzienności.



I w zasadzie najchętniej to tyle bym napisała. Ale siedzi coś we mnie, siedzi takie negatywne odczucie związane z nie "czym" a "kim". Nie na wszystko mam wpływ, chociaż lubię mieć władzę nad wszystkim dookoła, bo to buduje mi w głowie takie poczucie bezpieczeństwa - skoro wszystko kontroluję, nic złego nie może mnie spotkać. Czasem tylko mam problemy z odseparowaniem rzeczy reformowalnych od niereformowalnych. Tak, z tym mam problem. Zwłaszcza, że to właśnie ludzie bywają niereformowalni. Od dziś chyba jednak wykładam lachę, przestaje mnie to obchodzić. To i wiele innych rzeczy. Nie będę nikomu sprzątać. Księżniczki nie sprzątają. A jeśli już, to tylko dla siebie. Na pewno nie dla proletariatu, nie ma takiej opcji, ni chuja.

Ostatnie dni wypełnione są pustką, nijakością, brzydotą. Ale i tak, i tak, tylko ja to dostrzegam i pewnie tak zostanie. Każdy potrafi tylko pięknie mówić, dawać nadzieje na lepsze, obiecywać. Ale to po czynach się poznaje człowieka, nie po tym, jak mówi. Cóż to za człowiek, który pięknie i kwieciście potrafi opisać grzechy? Człowiek, po prostu człowiek. Istota obrzydliwie dualistyczna, o ambiwalentnej naturze, rozchwianej osobowości i wątpliwej mentalności. Nie lubię ludzi.
Nie mam zamiaru wysilać się bezowocnie i bezzwrotnie. Nie mam zamiaru pomagać sprzątać w mieszkaniu, do którego zaraz ktoś wparuje w ubłoconych szpilkach. Czyżbym kolejny raz nadziała się przez swoją naiwność, czy kolejny raz po babsku hiperbolizuję problemy? Dowiem się, pójdę na spacer, na przechadzkę w dawnym stylu nidoca. So much fun.


No co no. Zdobyłam kilka głupich piątek, zorganizowałam korepetycje, z dziewczynami miałam przypał z wice, odkryłam cudowną muzykę, nic się nie dzieje. Wszystko mnie wkurwia. Wyczuwam, że monotoniczność f(życie) zaraz zmieni się na malejącą. Jak mówiłam: me need to go down, down, down on life. Tak, postanowiłam, fuck off.








dziś dla Ciebie mam tylko blanta i seks.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz