niedziela, 29 stycznia 2017

When things in your head fuck up.


Hey man, gdzie ta Twoja chęć?

Nie wiem, co się dzieję ze mną od jakiegoś czasu. Mam dziwne myśli i wszystko w głowie wydaje się coraz bardziej poplątane. Jeden wielki chaos. Generalnie wszystko to, co sobie postanowiłam i chciałam realizować, poszło się jebać... Nie wiem, czy kiedykolwiek znajdę w życiu coś, co daje mi szczęście. Mnie dobrej albo mnie złej. Bo generalmente odkryłam, że mam w sobie niestety szatańskie alter ego, które czasami przejmuje kontrolę... No a wtedy jestem zła. Po prostu jestem zła i robię złe rzeczy. Może kluczem to wyciszenia tego krzyku jest znalezienie generatora tej demonicznej mocy. Bardzo często jest tak, że nawet klimatyczny kawałek jest w stanie to zrobić. Od września zdawało mi się, że to minęło, uspokoiło się trochę. Ale jednak nie... 
Rządzą mną rzeczy, którymi swego czasu mocno gardziłam. Zataczam koła i jeśli nawet ruszę z miejsca to wracam do punktu wyjścia. Nie mam celu, nie mam marzeń, nie wiem do czego dążę.
Trochę nie chce mi się żyć.
Nie tak.



Mam teraz na głowie tyle spraw, tyle dorosłych spraw, na które się nie przygotowałam. Coraz częściej moje wady utrudniają mi życie. Nie czuję się na siłach, boję się, że wszystko zawalę. Wiem, kto na mnie patrzy i liczy na mój sukces. Wiem, kto nie chce czuć gorzkiego smaku porażki. Nie wiem, czy boję się porażki samej w sobie, czy zawiedzionego wzroku pełnego rozczarowania. Siebie zawiodłam już tyle razy, że nawet mnie to nie rusza. Ale tym razem to już nie jest dupoproblem, tylko poważne sprawy. DLA DOROSŁYCH. Skoro wg metryki jestem dorosła to może najwyższy czas zacząć się tak zachowywać, a nie wiecznie bawić się w Piotrusia Pana i spierdalać do Nibylandii?


Niech wrócą dobre czasy. Czasy, w których wiedziałam, kim jestem, co chcę robić i do czego dążę. Teraz nic nie wiem i czuję się totalnie zagubiona w tym wszystkim. Nie jestem gotowa na to z czym się mierzę. Nie wiem już, jak ma wyglądać moje życie i co mam z nim, kurwa, zrobić...

piątek, 26 sierpnia 2016

To do not let it go.



I REMEMBER YOUR FACE SINCE I WAS BORN
YOU GAVE ME SMILE AND YOU GAVE ME HOME
YOU GAVE ME A LIFT TO MY ADULTHOOD
BEING THE GUIDE OF MY LIFETIME RIDE

IT'S SO UNEXPECTED,
IMPOSSIBLE TO KNOW,
WHEN YOU'RE DISABLED
BECAUSE HE HAD TO GO

STAY WITH ME AND LOVE ME FOREVER
TILL I SAY YOU CAN LEAVE
HOLD MY HAND AND WATCH OUT FOR ME
'COS I'M AFRAID OF WHAT I SEE

THROUGH THE VALES,
THE MOUNTAIN AND SEAS,
ESCAPE THE CROWDS
AND LIFE DIFFICULTIES

I CAN'T GO ALONE 'COS
YOU USED TO BE MY MAP
BUILT OF THE NIGHT STARS
AND SUN BUT NO TRAP

IT'S SO UNNECESSARY 
IMPOSSIBLE TO UNDERSTAND
WHEN THE PART OF YOUR HEART
IS COMING TO THE END


STAY WITH ME AND LOVE ME FOREVER
TILL I SAY YOU CAN LEAVE
HOLD MY HAND AND WATCH OUT FOR ME
'COS I'M AFRAID OF WHAT I SEE

AND I'LL KEEP SINGING
THAT WE'LL NEVER LET YOU GO
YOU NEVER EVER CAN LEAVE US ALONE
YOU HAVE TO STAY AND LISTEN TO US

THAT WE'LL NEVER JUST LET YOU GO
YOU'RE OUR SUN FULL OF LEAVES AND SNOW
'COS WE'LL NEVER EVER JUST LET YOU GO

STAY WITH US AND GUARD US FOREVER
TILL WE SAY YOU CAN LEAVE
HOLD US TIGHT AND WATCH OUT FOR THIS
'COS WE'RE AFRAID OF WHAT WE SEE.

środa, 11 listopada 2015

Listopad.

Spacer po linie
Niech wszystko już minie
Serce wyginie
Ból mnie ominie
Tęsknota zaginie
Uczucia zawinie
A ja
O to wszystko Ciebie obwinię

sobota, 7 lutego 2015

Po nocy przychodzi dzień.



Nigdy, a przynajmniej rok temu, nie spodziewałabym się, że dziś będę pisać stąd, skąd właśnie piszę. Jestem w swoim nowym domu. Na wchodzie. W wakacje to wszystko wyszło, zmiana, wielka zmiana. Czy ktokolwiek się spodziewał? W żadnym wypadku nie mówię, że zła zmiana. Tylko, że trochę czuję, że nie wiem, gdzie jest teraz mój dom.

sobota, 3 stycznia 2015

Wracam kiedy chcę.



Piszę, kiedy chcę.
Odchodzę, kiedy chcę.
Wracam, kiedy chcę.

Ostatni raz pisałam tutaj w kwietniu. Co się zmieniło od 9 miesięcy? Urodziłam dziecko. Humor mi się zaostrzył. Nie wiem, który dzień był dla mnie szczęśliwszy, ten kiedy odebrałam świadectwo ukończenia szkoły średniej, czy ten kiedy dowiedziałam się, że zdałam (parsknięcie) maturę.

czwartek, 10 kwietnia 2014

Raz, dwa, trzy i nie ma Cię!



Pełzasz, bez sił. Bez twarzy, bez min. Śniadanie połykają Cie na raz. A co to owilo Cie? Marazm? Mickiewicz jakos nie pełzal. Żył. Choć namawiał do walki bez Sił Nie masz juz. Chodzisz do galerii po nowe odmozdzacze. Wiesz ze smartfony to intelektu odkurzacze? Oblewasz sie lenistwem, Robisz sie coraz bardziej zawistny. I rzygam tym postępem codziennie. A nocami rzucam się z wieżowców bezwiednie. Nie czujesz juz nawet zapachu oczu kochanych. Kwas wypala Ci dziury w ustach wypchanych Piękno nie zachwyca Cie już Inteligencje przykrył śmierdzący kurz. Pędzi metro, wpadasz pod wagon Kończ swoje żale. Nie ma juz "ale". Głośno Cicho Jasno Ciemno Raz Dwa Trzy Gaśniesz. I nie ma Cie już.

czwartek, 3 kwietnia 2014

Zmiany again and again.



PEOPLE ARE PEOPLE 

SO WHY SHOULD IT BE


 YOU AND I SHOULD GET 

ALONG SO AWFULLY





Znów zmiany. Znów moc.

Imperium kontratakuje.