niedziela, 16 lutego 2014

Słońce mnie nie parzy, coś się dziś wydarzy.


NIEKONWENCJONALNOŚĆ
NATURALIZM

WOLNOŚĆ



Tramwaj ku spełnieniu ciemność chowa w cieniu. Wszystkie jego tory skrzyżowały się.Znowu weekend. Tygodnie biegną, pędzą. Czasu na wszystko coraz mniej. Niedługo nie będzie go wcale. Nawet do opisywania coraz mnie i to jest kurwa przykre.



Szybki weekend.  Potruchtałam do Aliny przed południem, bo poszłam tylko na dwa polskie, Kurkowej przypomniało się chyba, że mamy maturę w tym roku, więc zrobiła nam czytanko ze zrozumieniem, tak, dla rozrywki. Poszłam do K., później dołączył P. i miałam ten zaszczyt być świadkiem, jak to moja przyjaciółka dostaje eleganckie manto. W między czasie oczywiście zadbałam, aby jej profil na fejsbuku nie pozostał bez nam dłużny i odpowiednio się nim zajęłam. Śmiesznie było. Dont łory K., faceci kiedyś wrócą na Marsa. Później byłam na zumbie, prowadzoną przez BARDZO MIŁEGO pana, w sumie było całkiem spoko tak sobie podensić. Ogarnęłam dupę i pojechaliśmy do belfa. Oczywiście jazdy ze stolikiem, standardowo. Była mała przygoda z kiblem, Karolą i Agatką. Śmieszna sprawa. Taka szkoda, że nie było mi dane widzieć, jak się zatacza, no ale nic, pewnie będę miała jeszcze nie jedną okazję. Posiedzieliśmy, popiliśmy, potańczyliśmy, ogólnie sympatycznie. A wczoraj cupnęłam z mamą pozałatwiać sprawy do miasta, później posiedziałam w domu i ruszyliśmy na podbój Czewy. Kawa, szoping, KFC, kino - standardowy zestaw. Mój kochany chłopak wylał na mnie cole w kinie - wszystko się kleiło, no ale przecież dzień bez przypału to dzień stracony. Soundtrack z filmu mnie zabił - mistrz, mistrz, mistrz. Ogólnie bardzo mnie zainspirował jeśli chodzi o fotografię. Stwierdziłam, że niekonwencjonalność połączona z naturalizmem może przynieść fajne efekty, ale potrzebuje dobrej modelki. Otwartej, ciekawej, kreatywnej, jak coś to proszę pisać! Ogólnie dobry film, podobał mi się. Inny, na pewno nie była to jedna z tych typowych kicowych polskich komedii. Fala hipsterstwa, ale to chyba taka moda teraz. Dzisiaj zamulam, wstałam przed 9 i ogarniam wszystko po kolei. Bang, bang.

Ogólnie to mam teraz kilka pomysłów. Zobaczymy, czy uda mi się je wcielić w życie codziennie. Homo liber.Ostatnio jakoś tak lubię przebywać nawet sama ze sobą, w czterech ścianach, w towarzystwie słodkiej herbaty i czegoś kalorycznego. Otoczona wszechobecną bielą i w sumie trochę smutkiem. Brakuje mi czegoś, trochę nie wiem czego. Mam takie dziwne uczucie w sobie, skrępowane ręce. Nie można latać na związanych skrzydłach.Jednocześnie doszłam do wniosku, że ja i K. to dwa, pozornie takie same, ale w rzeczywistości diametralnie różne światy. Światy innych priorytetów, wartości i emocji. Ale zaskakujące jest to, że z tego całego bałaganu, wychodzi swego rodzaju symbioza - idealna symbioza. Ale ludzie... wtłoczcie czasem trochę fantazji w rzeczywistość, impulsywność czasem potrafi być ogromną zaletą. Warto dać się ponieść. Nawet często. Bo nie ma ogniska, które wiecznie się pali.Żyjemy trochę inaczej teraz.  Wszystko chociaż pobrane i zapisane, to ulotne i nieważne. Każdy system może paść, nie ma systemów, systemy się obala. Ludźmi, manifestacjami i masą dziwnych haseł z błędami ortograficznymi. Życie nie jest szklanym ekranem. Ani teraz, ani nigdy. Chociaż my podziwiamy to wszystko. Ale tak naprawdę, co za różnica, czy szkło, czy papier. Żadne z nich nie oddycha, nie śpi i nie pali. Rzuć wszystko i spadaj.





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz